+86-571-86631886

Directionele koppelingsconcepten en indicatoren

Mar 21, 2018

700-2700MHz.jpg

Koppelingen worden vaak gebruikt om een ​​bepaalde stroom microgolfsignalen te bemonsteren. Wanneer er geen interne belasting is, is de directionele koppeling vaak een netwerk met vier poorten.

Een directionele koppelaar is een apparaat met weinig verlies dat één ingangssignaal accepteert en twee signalen uitvoert die in theorie de volgende kenmerken hebben

a) De uitgangsamplitudes zijn niet gelijk.

De uitgang van de hoofdlijn is een groot signaal, dat in principe als een doorgang kan worden beschouwd, en de uitgang van de gekoppelde lijn is een kleiner signaal.

b) Het theoretische verlies op de hoofdlijn bepaalt het signaalniveau van de gekoppelde lijn, dwz de mate van koppeling.

c) Hoge isolatie van hoofdlijnen en gekoppelde lijnen.

Direct gesproken is de rol van de koppelaar om het signaal ongelijkmatig in 2 punten te verdelen (het stamuiteinde en het koppelingsuiteinde genoemd, en andere worden het doorvoeruiteinde en het koppelingsuiteinde genoemd).

Hoofdindicatoren: koppelingsgraad, vermogensverlies, isolatie, directionaliteit, input/output VSWR, vermogenstolerantie, frequentiebereik en vlakheid in de band. De volgende tabel toont enkele typische specificaties van de breedband-caviteitkoppeling (referentie):

Koppeling: Het directe verschil tussen het vermogen van de signaaluitgang van de koppelpoort en het vermogen van het ingangssignaal via de koppelaar. (meestal theoretische waarden zoals: 6dB, 10dB, 30dB, etc.)

Koppelingsgraad berekeningsmethode: Als het ingangssignaal A 30dBm is en het koppeluitgangssignaal C 24dBm is, dan is de koppelgraad=CA=30-24=6dB, dus deze koppelaar is een 6dB koppelaar. De daadwerkelijke koppeling kan schommelen tussen 5,5 en 6,5.

Vermogensverlies: verdeeld in koppelingsverlies en invoegverlies.

Koppelingsverlies: het ideale ingangssignaal van de koppeling is A, en het koppelingsdeel naar B, dan moet de uitgangspoort C worden verminderd.

Berekeningswijze: Het “dBm” vermogen van alle poorten wordt als eenheid omgerekend naar “milliwatt”. Het vermogen aan de A-ingang is bijvoorbeeld oorspronkelijk 30dBm, de omgerekende "milliwatt" is 1000mW en de output aan het koppelingsuiteinde is 25,5dBm (eerst aangenomen dat een 6dB-koppeling wordt gebruikt en de daadwerkelijke koppeling van de 6dB-koppeling 6,5 is dB), het omzetten van 25,5 dBm naar milliwatt is: 316,23 mW. Ervan uitgaande dat deze koppeling geen andere verliezen heeft, zou het resterende vermogen 1000-316,23=683,77 milliwatt moeten zijn, alle output van de output. 683,77 milliwatt omrekenen naar"dBm"=28.349, de coupler's koppelingsverlies=vermogen aan de ingang (dBm) - vermogen aan de uitgang (dBm)=30dBm - 28.349dBm=1.651dB, deze waarde betekent dat de coupler geen extra koppelverlies heeft in geval van verlies (apparaatverlies).

Invoegverlies: verwijst naar de waarde die wordt verkregen door het koppelingsverlies af te trekken van de waarde van het signaalvermogen dat door de koppelaar naar de uitgang gaat.

Berekeningswijze: Neem als voorbeeld een 6dB coupler. Neem in de eigenlijke test aan dat de ingang A is: 30dBm, de koppelingsgraad wordt gemeten: 6.5dB, de ideale waarde van de output is 28.349dBm, en het signaal van de werkelijke output wordt verondersteld 27.849dBm te zijn, dan is de plug Verlies=theoretisch uitgangsvermogen - gemeten uitgangsvermogen=28,349-27,849=0,5 dB;

Isolatie: verwijst naar de isolatie tussen de uitgangspoort en de koppelingspoort; over het algemeen wordt deze indicator alleen gebruikt om de microstrip-koppeling te meten, zoals 5-10dB is 18~23dB, 15dB is 20~25dB en 20dB (inclusief het bovenstaande) is: 25~30dB; de isolatie van de holtekoppeling is erg goed, dus er is geen vereiste voor deze index.

Berekeningsmethode: wanneer de ingangsafsluiting is afgestemd op de belasting, wordt het signaal ingevoerd vanaf de uitgang en is de verminderde hoeveelheid gemeten koppeling de isolatie.

Directionaliteit: verwijst naar de waarde die wordt verkregen door de koppelingsgraad af te trekken van de waarde van de isolatie tussen de uitgangspoort en de gekoppelde poort. Aangezien de richting van de microstrip geleidelijk afneemt naarmate de mate van koppeling toeneemt, is er in principe geen richting voorbij de laatste 30 dB. Seksualiteit, dus de microstrip-koppeling heeft deze indexvereiste niet, de richting van de holte-koppeling is over het algemeen: 1700 ~ 2200 MHz: 17 ~ 19dB, 824 ~ 960 MHz: 18 ~ 22dB.

Berekeningsmethode: Directionaliteit=Isolatie - Koppeling

De isolatie van 6 dB is bijvoorbeeld 38 dB en de koppelingsgraad is 6,5 dB, dan is directionaliteit=isolatie-koppeling=38-6,5=31,5 dB.

VSWR: verwijst naar het matchen van invoer-/uitvoerpoorten. De vereisten voor elke poort zijn over het algemeen: 1.2~1.4.

Vermogenstolerantie: verwijst naar de maximale werkvermogenstolerantie die gedurende een lange periode (zonder schade) op deze koppeling kan worden doorgegeven. De algemene microstrip-koppeling is: 30 ~ 70 W gemiddeld vermogen en de holte is: 100 ~ 200 W gemiddeld vermogen. Het vermogen dat op de koppeling is aangegeven, verwijst ook naar het maximale ingangsvermogen van de ingangspoort en de uitgangspoort en de koppelingspoort kunnen niet worden ingevoerd met het gemarkeerde maximale vermogen.

Frequentiebereik: Over het algemeen is de nominale waarde 800 ~ 2200 MHz. In feite is de vereiste frequentieband: 824-960MHz plus 1710~2200MHz. De middelste frequentieband is niet beschikbaar. Sommige stroomverdelers bestaan ​​ook in de frequentiebanden 800-2000MHz en 800-2500MHz

In-band vlakheid: verwijst naar het verschil tussen de maximale en minimale waarden van de mate van koppeling over de gehele beschikbare frequentieband.


Aanvraag sturen