Een hybride koppeling is een apparaat met vier poorten dat de stroomtoevoer van beide poorten gelijkelijk verdeelt over de andere twee poorten zonder stroom te leveren aan de vierde poort.
definitie:
Wanneer een grotere output nodig is dan kan worden verkregen uit een enkel apparaat of een paar apparaten, kan een "hybride koppelaar"-schakeling worden gebruikt om twee of meer eindversterkers te combineren. Het is niet bevredigend om meerdere apparaten direct parallel te gebruiken, omdat de stroom niet gelijkmatig over de apparaten wordt verdeeld.
Een hybride koppeling lost echter niet alle problemen op die een eindversterker kan tegenkomen. Als de belasting bijvoorbeeld kortgesloten of open is, wordt dit effect gereflecteerd naar de collector van elke versterker. De reactantie en variatie van de belasting worden ook omgezet naar de eindversterker.
werkend principe:
Zoals rechts getoond, zijn er vier soorten hybride koppelingen:
(a) is een vierzijdige hybride koppeling; (b) een H-type striplijnkoppeling is; (c) is een ringvormige hybride koppeling; (d) is een ringvormige striplijnkoppeling.
Het werkt als een directionele koppeling. De hybride koppeling verdeelt het inkomende vermogen in twee delen en werkt als een directionele stroomverdeler. De stroom die op poort (1) wordt geleverd, wordt overgebracht naar poorten (2) en (3). Probeer in het algemeen de koppeling zo te maken dat het vermogen in twee gelijke delen kan worden verdeeld. Poort (4) is ontkoppeld, waarbij de spanningscomponenten elkaar opheffen en er geen stroom is op deze uitgang. Voor quad en ring hybride koppelaars en H-vormige striplijn koppelaars is het faseverschil tussen poorten (2) en (3) , terwijl het faseverschil tussen de twee poorten voor een 3 dB ring striplijn koppelaar .
Ervan uitgaande dat stroom wordt geleverd vanaf poort (1), zijn poorten (2), (3) en (4) verbonden met niet-reflecterende karakteristieke impedanties.
Directionele Koppeling:
Een directionele koppeling is een element met vier poorten met directionele transmissie-eigenschappen. Het is samengesteld uit twee transmissiesystemen die zijn verbonden door koppelinrichtingen. "①" en "②" zijn een transmissiesysteem dat de hoofdlijn wordt genoemd; "③" , "④" is een ander transmissiesysteem, secundaire lijn genoemd. Er zijn veel manieren om de koppelingsinrichting te koppelen, over het algemeen zijn er gaten, aftakleidingen, koppelingslijnen, enz., om verschillende richtingskoppelingen te vormen.